Vos, Mus en Mol staren naar het nieuwe kalenderblaadje.
‘Nou Mus, veel plezier vandaag!’ zegt Vos.
‘Doe je niet mee?’
‘Zeker de hele dag zitten zingen en klagen. Ik kijk wel uit!’ zegt Vos.
Mus draait zich naar Mol. ‘Ga jij mee?’
Mol schudt met zijn hele lijf. ‘Ik vind vrouwtjes een beetje ingewikkeld…’
‘Jammer.’ Mus slaat haar vleugels uit en vliegt het weiland over.

‘En Mus, hoe was je meidendag?’
‘Geweldig! Zo gelachen! Bokje springen, Ram-kammen, Stierenvechten, Haantje-de-voorste…’
‘Bok, Ram, Stier, Haan, waren die er allemaal?’ vraagt Vos verbaasd.
‘Tuurlijk! Vrouwendag is voor iedereen! En ze kunnen geweldig zingen! Blaten, Loeien, kraaien. Wat hebben jullie de hele dag gedaan?’
Mol buigt zijn kop en mompelt: ‘Alleen wat zitten klagen.’
Zwaaiend met zijn staart vraagt Vos: ‘Wanneer is het weer eens vrouwendag?’
Mus wijst met haar vleugel naar de kalender aan de boom. ‘We kunnen deze dag nog wel een dagje laten hangen.’
‘Goed plan!’ roept Vos. ‘Ik verheug me nu al op morgen!’
‘Ik ook. Denk ik,’ zegt Mol. ‘Als het maar niet te ingewikkeld wordt.’
‘Vrouwendag is heel simpel,’ zegt Mus. ‘Alleen een beetje klagen en zingen. Bon nuit, mannen!’
(illustratie Ruth Hengeveld, uit Alle dagen samen)

Groeten van Annejan